Groenafval

Groenafval is het composteerbare organische afval dat onder meer vrijkomt in tuinen, plantsoenen, parken, oevers van waterlopen en wegbermen en natuurgebieden. Wij denken daarbij aan snoeihout, maaisel en bladeren.

Hergebruik en recyclage

Wie een tuin heeft, kan tuinafval thuis composteren. Thuiscomposteren is een vorm van kringlooptuinieren. Meer info en andere tips vindt u op www.vlaco.be.

Versnipperd snoeihout wordt ook ingezet als mulchmateriaal, mits voldaan is aan de voorwaarden gesteld in de Omzendbrief houtsnippers als mulchmateriaal.

Wie het groenafval niet zelf gebruikt, kan er ook mee terecht bij de gemeentelijke groenafvalinzameling of op het gemeentelijk containerpark. Het groenafval wordt dan afgevoerd naar een professionele compostering, voor verwerking tot een kwaliteitsvolle compost.

Houtig groenafval wordt in theorie steeds voor 100% gerecycleerd via composteringsprocessen of rechtstreeks hergebruik. In het SYNECO-project van de VLACO, heeft men bepaald hoeveel houtig materiaal er noodzakelijk is om, via compostering en vergisting, uit het geproduceerde groen- en gft-afval in Vlaanderen een kwaliteitsvol eindproduct te maken. Welke fracties aan houtig materiaal – afhankelijk van de kwaliteit – men gebruikt voor andere doeleinden (zoals energie, biobrandstof, chemie) wordt weergegeven in de leidraad.

Zie ook: Compostering, Vergisting

Groenafval als energiebron?

Groenafval is als recycleerbare reststroom onderworpen aan het stort- en verbrandingsverbod van het VLAREMA. Om die reden moet groenafval in de eerste plaats worden afgevoerd naar een recyclage-inrichting (composterings- of vergistingsinstallatie). Naast de productie van waardevolle en hoogkwalitatieve compost, voert de composteerder het overschot aan houtig materiaal af naar energetische valorisatie. De OVAM heeft een algemeen standpunt geformuleerd voor de inzet van houtige fractie van groenafval als energiebron.

In het SYNECO-project onderzoekt men wat de voorwaarden en gevolgen zijn van het gebruik van houtige fracties van groenafval als energiebron, voor het composteringsproces en voor de kwaliteit van de geproduceerde compost.

Verbranden in open lucht?

Het verbranden van afvalstoffen is een hinderlijke activiteit waarvoor men een milieuvergunning nodig heeft.

Voor sommige, zeer specifieke gevallen wordt een uitzondering gemaakt. Deze uitzonderingen staan beschreven in de indelingslijst van VLAREM I, meer bepaald onder de rubriek 2.3.4.

De volgende activiteiten in open lucht zijn niet ingedeeld en kunnen dus zonder vergunning worden uitgevoerd:

  • het maken van vuur in open lucht indien nodig bij het beheer van bossen, als beheersmaatregel, als fytosanitaire maatregel of als onderdeel van een wetenschappelijk experiment, in overeenstemming met de bepalingen van het bosdecreet van 13 juni 1990;
  • het maken van vuur in open lucht in natuurgebieden, als beheersmaatregel, wanneer afvoer of verwerking ter plaatse van het biomassa-afval niet mogelijk is of als fytosanitaire maatregel;
  • de verbranding in open lucht van plantaardige afvalstoffen afkomstig van eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden, als afvoer of verwerking ter plaatse van het biomassa-afval niet mogelijk is of als vanuit fytosanitair oogpunt noodzakelijk is;
  • het verbranden van droog onbehandeld hout bij het maken van een open vuur;
  • het verbranden van droog onbehandeld hout of een vaste fossiele brandstof in een sfeerverwarmer;
  • het verbranden van dierlijk afval, in overeenstemming met de bepalingen, vermeld in artikel 7 van het besluit van de Vlaamse Regering van 21 juni 2013 betreffende de dierlijke bijproducten en afgewerkte producten;
  • het verbranden van droog onbehandeld hout en onversierde kerstbomen in het kader van folkloristische evenementen.

Opgelet: bij deze uitzonderingen blijven de bepalingen uit het bosdecreet, het veldwetboek en het politiereglement onverminderd van kracht.

Zie ook: Compostering, Vergisting, Kringlooptuinieren en thuiscomposteren, VLACO