Een beheersysteem en eenheidsreglement voor gerecycleerde granulaten

Het beheersysteem wil de kwaliteit en de traceerbaarheid van  gerecycleerde granulaten garanderen om zo hergebruik ervan te stimuleren. 
Het systeem volgt op hoe en waar puinafval ontstaat, hoe het wordt ingezameld, hoe het wordt getransporteerd en hoe de acceptatie van het puin bij de breekinstallatie gebeurt.

Ook de verwerking van het puin en het transport en het effectief gebruik van de gerecycleerde granulaten wordt bekeken.

Het beheersysteem resulteerde in het" eenheidsreglement". Dit reglement vormt de basis voor de certificatie van gerecycleerde granulaten. Men koos voor deze naam omdat het reglement verschillende bestaande kwaliteitssystemen onder eenzelfde noemer plaatst.

Het eenheidsreglement werd van kracht via een Ministerieel Besluit  op 23 november 2011.

Op 1 juli 2014 heeft de minister het eenheidsreglement gewijzigd (publicatie BS op 7 augustus 2014). De voornaamste wijziging is een meer doorgedreven acceptatieprocedure bij de puinbreker.

Om de kwaliteit van de gerecycleerde granulaten te verhogen wordt bij acceptatie bij de breker strikter gecontroleerd op herkomst (traceerbaarheid) en kwaliteit van het aangevoerde puin.
Zoals bepaald in het beheersysteem wordt er een onderscheid gemaakt in puin met een hoog en puin met een laag milieurisico-profiel (HMRP vs LMRP).

Bij puin met een HMRP is de herkomst onbekend of zijn er geen garanties over de kwaliteit. Daarom moet dit puin per productiebatch verwerkt worden. De gerecycleerde granulaten moeten per partij uitgekeurd worden zodat de gebruiker er zeker van is dat ze voldoen aan de milieuwetgeving (Vlarema).

Bij puin met LMRP is de herkomst gekend en kunnen er garanties gegeven worden over de kwaliteit.  Zuiverder puin geeft  granulaten met een hogere en constantere  milieukwaliteit. Daarom is voor LMRP-puin een minder strenge opvolging bij de breker nodig.
De verwerking van LMRP-puin bij de breker zal dus goedkoper zijn dan de verwerking van HMRP-puin.

Het eenheidsreglement meldt welke stromen de breker als LMRP-puin  kan aanvaarden en onder welke voorwaarden.

Het schema hieronder geeft de werking van het eenheidsreglement weer.

schema opbouw en werking van het eenheidsreglement

Het onderscheid tussen HMRP en LMRP zal ingevoerd worden 1 jaar na de erkenning van een "sloopbeheerorganisatie" door de minister.

De sloopbeheerorganisatie traceert het puin van de sloopwerf tot de breker.

De sloopbeheerorganisatie zal het sloopattest enkel afleveren nadat haar traceerbaarheidssysteem correct is doorlopen. Een van de voorwaarden is dat het puin al op de werven zelf afzonderlijk wordt ingezameld.
Door dit sloopopvolgingssysteem wordt de kwaliteit van het puin gegarandeerd.

De sloopbeheerorganisatie zal werken volgens standaardprocedures zoals vermeld in artikel 4.3.5 van Vlarema (publicatie BS op 4 en 5 mei 2017).

PAK-houdend asfaltgranulaat

PAK's of poly-aromatische koolwaterstoffen zijn voor mens en milieu schadelijke verbindingen die voorkomen in asfalt gemaakt op basis van steenkoolteer. Teerhoudend en PAK-houdend asfalt zijn dan ook synoniemen.

Door een recente wijziging van het Vlarema (BS 16 december 2016) wordt  het gebruik van PAK-houdend asfaltgranulaat en PAK-houdend zeefzand  niet  meer via het eenheidsreglement geregeld.

Daarom moet men nu voor het gebruik van PAK-houdend asfaltgranulaat bij de OVAM een grondstofverklaring aanvragen.

Meer info over het gebruik van al of niet teerhoudend (al of niet PAK-houdend) asfaltgranulaat vindt u op de specifieke webpagina voor asfaltgranulaat.

 

 

 

Ook interessant voor u
Contact

Koen De Prins
015 284 342