Chemische oxidatie: een alternatieve bodemsaneringtechniek

De conventionele bodemsaneringtechnieken zoals bijvoorbeeld ontgraving en grondwater- of bodemluchtonttrekking, bieden niet altijd de beste oplossingen voor complexe en omvangrijke bodemverontreinigingen. Daarom maakt men meer en meer gebruik van alternatieve bodemsaneringtechnieken waaronder In Situ Chemische Oxidatie (ISCO).

ISCO is een saneringstechniek gebaseerd op de redoxreactie die plaatsgrijpt tussen het geïnjecteerde oxidans en de aanwezige bodemverontreiniging. Het oxidans wordt in de bodem gebracht waar het reageert met de aanwezige bodemverontreiniging. De verontreiniging wordt onmiddellijk en totaal afgebroken tot onschadelijke en van nature in de bodem aanwezige producten.

Naast de bestaande codes van goede praktijk voor verschillende bodemsaneringtechnieken heeft de OVAM ook een Code van goede praktijk voor Chemische Oxidatie opgesteld. Het doel van deze code is enerzijds de huidige theoretische kennis van ISCO weer te geven en anderzijds een algemene leidraad te creëren bij het overwegen van ISCO als relevante bodemsaneringtechniek in Vlaanderen.

Voor het succesvol toepassen van ISCO spelen de specifieke terreinkarakteristieken een belangrijke rol. Daarom toetst men in deze code de haalbaarheid en het ontwerp van ISCO en worden er procedures uitgewerkt voor het opvolgen en controleren van ISCO tijdens de bodemsaneringswerken en voor het stopzetten van ISCO-bodemsaneringen.

Bij ISCO moet men rekening houden met een aantal extra veiligheidsaspecten nl. de manipulatie en opslag van chemische stoffen en de thermodynamica van ISCO. Deze veiligheidsaspecten komen verder aan bod in de code van goede praktijk.