Code van goede praktijk voor reactieve wanden of hoe een verspreidingsrisico reduceren

Soms laat de situatie op het terrein, de omvang of de aard van de verontreiniging het niet toe conventionele saneringstechnieken (ontgraven, pump&treat...) toe te passen. In dit geval onderzoekt men in eerste instantie de mogelijkheid om het verspreidingsrisico van de polluent te reduceren, meestal in combinatie met een kernaanpak.

Om te voorkomen dat een verontreiniging via het grondwater het terrein verlaat kan men bijvoorbeeld gebruik maken van hydrologische schermen of reactieve wanden. Deze laatste hebben het voordeel dat ze, eens geplaatst, een minimale impact op de omgeving hebben. Voor het implementeren van reactieve wanden stelde de OVAM een code van goede praktijk op.

Reactieve ijzerwanden maken gebruik van het gegeven dat in aanwezigheid van zero-valent ijzer gechloreerde koolwaterstoffen onder bepaalde voorwaarden abiotisch gedechloreerd worden. M.a.w. gechloreerde koolwaterstoffen zullen bij het passeren door de wand omgezet worden tot onschadelijke verbindingen die het terrein kunnen verlaten.

Deze code van goede praktijk heeft dan ook tot doel achtergrondinformatie en richtlijnen aan te reiken die de industrie en de overheid moeten helpen bij het efficiënt inzetten van reactieve ijzerwanden voor remediatie van grondwater gecontamineerd met gechloreerde koolwaterstoffen.

Het spreekt voor zich dat aan de implementatie van een reactieve ijzerwand een uitgebreide screening voorafgaat. Dit rapport tracht dan ook een handleiding te zijn voor het uitvoeren van deze screening. Er worden ook procedures uitgewerkt voor het opvolgen en controleren van reactieve wanden en er wordt een leidraad aangeboden voor de opmaak van de rapportering.