Roet is een afvalstof die ontstaat ten gevolge van een onvolledige verbranding van vaste (vb. hout, steenkool, ...), vloeibare (vb. stookolie, ...) en -in beperkte mate- gasvormige (vb. aardgas, ...) brandstoffen. Het is een afvalstof die zowel in de industrie als bij de huishoudens voorkomt. De belangrijkste bron van roetproductie bij de burger is de huisverwarming.
Roet is een gevaarlijke, zelfs kankerverwekkende stof! Dit is te wijten aan de aanwezigheid van een hele reeks Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen (PAK's). PAK's ontstaan o.a. bij het verstoken van brandstoffen. De PAK's worden ofwel naar de lucht geëmitteerd ofwel in het roet of de assen opgestapeld.
Als u uw stookketel en schouw laat reinigen door een Installateur en/of schoorsteenveger:
Roet dat bij de huishoudens door de werkzaamheden van de installateur en/of de schouwveger uit de ketel en de schoorsteen wordt verwijderd wordt beschouwd als een gevaarlijke bedrijfsafvalstof. Dit is zo omdat de wetgever ervan uitgaat dat het roet, zolang het zich nog in de schoorsteen bevindt, geen afvalstof is. Het wordt pas afval als gevolg van de activiteit van de installateur of schoorsteenveger.
Doordat roetafval een (gevaarlijke) bedrijfsafvalstof is, mag de installateur of schoorsteenveger het niet bij u thuis achterlaten. Hij moet het meenemen en er zelf voor zorgen dat het op een milieuverantwoorde en wettelijke wijze wordt verwerkt.
Als u zelf uw stookketel en schouw reinigt:
Wanneer u zelf instaat voor de reiniging van uw ketel en schouw dan kan het roet niet beschouwd worden als een bedrijfsafvalstof maar is het een huishoudelijke afvalstof. U kan dan met uw roet terecht op het gemeentelijk containerpark, op voorwaarde dat het containerpark roet aanneemt. Is dit niet het geval, dan dient u het roetafval in de zak met restafval te stoppen. Roetafval hoort zeker niet thuis in de tuin of in de compostbak.
Niet al het roetafval volgt de vooropgestelde weg naar de uiteindelijke bestemming. Hieraan wil de OVAM iets doen. Hieronder volgt een korte samenvatting van het OVAM-standpunt m.b.t. roetafval.
Het roetafval van oliegestookte installaties, dat ontstaat door de werkzaamheden van een installateur en/of een schoorsteenveger, wordt door de wetgever aangeduid als een gevaarlijke bedrijfsafvalstof. Hierdoor mag dergelijk roetafval niet met het huisvuil worden meegegeven, maar moet de installateur en/of de schoorsteenveger instaan voor een correcte afvoer van het roetafval. Omdat uit de praktijk blijkt dat roetafval van stookoliegestookte installaties door de installateurs en/of schoorsteenvegers niet appart wordt gehouden van roetafval van installaties die werken op andere brandstoffen, wordt al het roetafval dat vrijkomt tijdens de werkzaamheden van installateurs en/of schoorsteenvegers beschouwd als gevaarlijk bedrijfsafval.
Wanneer particulieren zelf instaan voor de reiniging van hun ketel en/of schouw kan het roetafval niet worden beschouwd als een bedrijfsafvalstof. Particulieren kunnen terecht op het gemeentelijk containerpark, op voorwaarde dat het containerpark roetafval mag aannemen. Indien het containerpark geen roetafval mag aannemen kan het worden meegegeven met het huisvuil.
Mogen wij u vragen om deze aanwijzingen te volgen zodat wij samen tot een goede verwerking van het roetafval kunnen komen. Voor meer informatie kunt u steeds terecht bij de OVAM, dienst Organische Afvalstoffen